mysliwiec (mysliwiec) wrote,
mysliwiec
mysliwiec

Вярнуліся з Львова

Цей пост є тестом для тих оунлірусскоязьічньіх, хто думає, що білоруси, українці і росіяни, то - "практічєскіадинбратскійславянскійнарод".
Контрольный вопрос:
Товарищи русские- вы всё понимаєте из того что здесь написано, читая этот пост на языке одной трети вашего триединого русского народа?


Originally posted by yozas_gubka at Вярнуліся з Львова
Тры дні адпачывалі з жонкай у Львове і засталіся ў захапленні ад горада. Наташа нават выказала "крамольную" думку, пра тое, што Львоў лепшы за Вільню:) І мне цяжка з ёй не пагадзіцца:)


Пара словаў пра падарожжа.

1. Дарога:


Дабіраліся да Львова на цягніку па хітражопай схеме: бралі па два квітка ад Мінска да памежнага пункта (ст.Гарынь) і ад Гарыні да Львова (і назад: Львоў-Гарынь, Гарынь-Мінск), такім чынам эканомілася каля 100 тысяч бел.рублёў (~6,5$) у адзін бок, што ў суме склала 400 000 б.р. (~25,8$) эканоміі за ўвесьмаршрут. У выніку паездка ў адзін бок на аднаго чалавека каштавала 390 000 б.р. (~25,2$). З мінусаў падарожжа на цягніку - начное праходжанне мяжы, 1,5-2,0 гадзіны без сну з 01:00 да 3:00 робіць начны адпачынак непаўнавартасным.

2. Жыллё:


Жылі ў хостэле ў цэнтры горада (будынак на Саборнай плошчы на фота вышэй). Двухмесны нумар з асобным душам і прыбіральняй абыйшоўся ў 420 000 б.р. (~27,1$) за две ночы. Браніравалі нумар праз "букінг", знаўцы, напэўна, могуць знайсці прапановы і танней.

3. Ежа:

У Львове рэальна на невялікія грошы зрабіць сабе свята жывата:) Сярэдні рахунак у кафэшках і рэстарацыях на дваіх складаў у нас прыкладна 140 грыўняў (~6,7$): ад сталоўскіх коштаў у "Пузатай хаце", да божэскіх 230 грн. (~11$) за сытны стол у "Крыіўцы". Кошты на ежу ў Львове прыемна здзіўляюць. Гэтак жа як і кошты на піва:) Даражэй за 23 грн. (~1,1$) за 0,5л украінскага разліўнога піва я ў пабах і кафэшках не бачыў. Таксама здзіўляе колькасць атмасферных едальняў пра якія Мінску можна толькі марыць. Іх можна наведваць не толькі для таго каб смачна паесці, але і ў якасці музеяў. І гэта не толькі "Крыівка" ці "Капальня кавы" на плошчы Рынак, гэта і разнастайныя кафэшкі, як у гістарычным цэнтры, так і на яго ўскрайку.

4. Транспарт:


Праезд на грамадскім транспарце ў Львове каршуте капейкі: трамвай/тралейбус - 2 грн. (~0,1$), маршрутка - 4 грн. (~0,2$). На таксі ад Чыгуначнага раёна да Лічакоўскіх могілак (7,7 км) мы праехалі за 80 грн. (~3,8$).

5. Гісторыя:


Гістарычны цэнтр Львова мала таго, што перанасычаны выдатнасцямі на квадратны метр, дык яшчэ і вялікі па памерах. Там дзе ў Кракаве ці Вільні скончваюцца гістарыяныя кварталы і пачынаюцца шэрыя панэльныя раёны ў Львове працягваецца атмасферная забудова XIX-пач.ХХ ст. Канешне, стан большасці старых будынкаў пашарпаны і месцамі яны патрабуюць рамонту, але гэтыя акалічнасці можна сказаць толькі дадаюць гораду атмасферы. У Львове таксама шмат цікавых месцаў апроч гістарычнага цэнтру - трох дзён якія мы з Наташай прабылі ў горадзе нам не хапіла каб усё абыйсці. Шмат у Львове аглядных пляцовак (нават кафэ завялі сабе моду рабіць асобныя "залі" пад адкрытым небам на дахах Львоўскіх дамоў з цудоўнымі відамі). Маёй любімай польскай "міжваенкі" у горадзе неймаверна шмат (чакайце пасты для kresy_arch). Ну і карчэй, карчэй таксама нерэальна шмат (дарэчы, падчас фоткання мясцовага злёту корчэаматараў на плошчы Рынак выпадкова сустрэўся з barsun_life, якая аказалася таксама адпачывае ў Львове з сям'ёй).

5. Назіранні:


З цікавостак, якія кідаліся ў вочы падчас адпачынку, запомнілася стаўлення мясцовых пешаходаў да правілаў дарожнага руху. Калі вы бачыце ў Львове людзей, што стаяць на пешаходным пераходзе на чырвоны сігнал светлафора, ведайце - гэта беларускія турысты:) А так як з турыстамі з Беларусі ў гэтым сязоне в Украіне напражонка (ад мяжы да Львова мы ехалі у напаўпустым вагоне) то такіх белых варон вы пабачыце няшмат:) Дый сам дарожны рух у горадзе нагадваў хутчэй аўтамабільны хаос Бліжняга Ўсходу, чым арганізаваныя еўрапейскія аўтамабільныя плыні. Пра парковачную "культуру" я прамаўчу.

Вельмі парадаваў сервіс у кафэшках. Не было навязлівых прыставал на вуліцах (у Кіеве ў 2013 мы на такіх нарваліся). Мова. Украінская мова паўсюль, ад немаўляці, што толькі пачало гаварыць, да гопнікаў у падваротнях - усе кажуць украінскаю. Нам пра такі ж цалкам беларускамоўны горад толькі марыць. Роварыстаў у Львове значна менш чым у Мінску (да што гаварыць, менш чым у Мастах), магчыма віной таму брукаванка і разбітыя ходнікі.

З надвор'ем нам трохі непашчасціла, у Львове надыйшоў "сезон дажджоў" - пару раз траплялі пад такія залевы, ад якіх мінская Няміга затаплівалася б, напэўна, пад самы Верхні горад:) Зрэшты, залевы хутка праходзілі і на Львоў зноў апускалася вільготная спёка.

Турыстаў з Беларусі, як я пісаў, у Львове амаль не назіралася, мы з Наташай за тры дні так і не пабачылі ніводнай машыны з беларускімі нумарамі (з расійскімі, уродзе, былі). Затое палякаў было шмат, трохі менш немцаў, чэхаў і іншых еўрапейцаў.

Замест заканчэння хачу сказаць: кідайце усё і едзце ў Львоў. Адпачынак там танны, яскравы і зусім не страшны:)

Tags: судьба и образ
Subscribe

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 50 comments